ik kan er niet omheen
Grijs. Al een tijdje weet ik het, maar vandaag kwam ik tot het (harde) besef dat het niet alleen aan de flanken is maar eigenlijk gewoon overal op mijn hoofd. Vriendinnetje wijst me er al een tijdje op. Zolang het tot een paar haartjes aan de zijkant bleef laat ik het, maar helaas het slaat overal toe. Wat nu doen, kleuren? Nee zo ijdel ben ik niet. Blijkbaar hoort het bij me. Het enige waar ik wel benieuwd naar ben is hoe het er over een paar jaar uit ziet. Dat is wat ik me niet echt voor kan stellen. Het is meer de combi van (pas) 36 en al grijs worden. Dat hoort bij ouder worden niet al voor je 40e. Gelukkig nog jong van geest ondanks dat de tand destijds al vroeg toeslaat.
geen gedichtendag
Vandaag is het gedichtendag. Dan zou het mooi zijn als ik een gedicht zou maken en dat zou plaatsen. Maar dat zelf maken hoef ik niet aan te beginnen, sommige dingen weet je van dat dat niet voor jou is weggelegd. Daarnaast vind ik altijd bij gedichten dat het vreselijk persoonlijk is en dat het lastig is om de lezer het te laten beleven zoals je het bedoeld hebt.
Dan kan je een gedicht nemen van iemand anders die het al geschreven heeft. Nu kwam ik toevallig een gedicht tegen van iemand deze week wat ik echt helemaal mooi vond. Maar voor ik zoiets plaats wilde ik toch graag eerst weten of die persoon dat niet vervelend zou vinden. Dus wacht ik braaf het antwoord af. Dus doe ik gewoon gedichtendag op een andere dag. Zo krijgen gedichten ook op een andere dag een beetje aandacht.
mijn held redmond
Maandagavond mocht ik mij in een gezelschap van ca 180 personen begeven die Redmond O’Hanlon in levende lijve mochten ontmoeten. Boekhandel Bloemendaal had een avond met hem en Alexander Reeuwijk georganiseerd naar aanleiding van een boek door hun samen. De Beagle serie door de VPRO uitgezonden en de serie O’Hanlon’s helden doen mij met een glimlach tv kijken. De manier waarop O’Hanlon de wereld in gaat, ontdekt, en ingewikkelde evolutiedingen begrijpbaar en vol humor laat zien doet mij deugd. Wat ik me afvroeg is of de man ook ‘live’ net zo zou zijn als in de series. Nu dat 1 op 1 dezelfde persoon kan ik je zeggen. Een op leeftijd zijnde man met een hoge aaibaarheidsfactor die als je iets vraagt totaal over iets anders uitwijdt. Met als gevolg dat je niet antwoord op je vraag krijgt maar wel hele andere leuke dingen te weet komt. Zijn trolley uit de serie was ook mee, gevuld met zijn schatten en het grote boek met alle post-its welke heerlijke verhalen over beestjes met inmense zenuwbanen. Als je Redmond hoort vertellen dan luister je naar een groot verhalen verteller met een inmense schat aan kennis op zoveel vlakken. Bijna alle 180 bezoekers gingen in de rij voor een gesigneerd boek. Het mooie daaraan is dat Redmond voor een ieder wel een persoonlijke boodschap er aan toevoegde geput uit zijn grote kennis. Totaal verrast bevatte mijn boodschap een toespeling op het volk der Sabijnen (en nee dat was geen vriendelijk volkje), waarop mijn naam gebaseerd is. Dat was voor mij het toetje van een zeer vermakelijke avond.
trip down memory lane
Zondag kwam ik deze tegen op een rommelmarkt. Direct was ik verkocht. Aangezien ik deze versie van memory altijd bij oma speelde. Zo heb ik een aantal soorten speelgoed die me vreselijk aan die tijd doen denken. Telkens als ik er eentje zie ergens moet ik me inhouden om het niet te kopen. Sommige speelgoed zal ik nooit meer terug zien, maar gelukkig zijn daar de herinneringen. Aan welk speelgoed heb jij goede herinneringen?
