geen gedichtendag

Vandaag is het gedichtendag. Dan zou het mooi zijn als ik een gedicht zou maken en dat zou plaatsen. Maar dat zelf maken hoef ik niet aan te beginnen, sommige dingen weet je van dat dat niet voor jou is weggelegd. Daarnaast vind ik altijd bij gedichten dat het vreselijk persoonlijk is en dat het lastig is om de lezer het te laten beleven zoals je het bedoeld hebt.

Dan kan je een gedicht nemen van iemand anders die het al geschreven heeft. Nu kwam ik toevallig een gedicht tegen van iemand deze week wat ik echt helemaal mooi vond. Maar voor ik zoiets plaats wilde ik toch graag eerst weten of die persoon dat niet vervelend zou vinden. Dus wacht ik braaf het antwoord af. Dus doe ik gewoon gedichtendag op een andere dag. Zo krijgen gedichten ook op een andere dag een beetje aandacht.

mijn held redmond

Maandagavond mocht ik mij in een gezelschap van ca 180 personen begeven die Redmond O’Hanlon in levende lijve mochten ontmoeten. Boekhandel Bloemendaal had een avond met hem en Alexander Reeuwijk georganiseerd naar aanleiding van een boek door hun samen. De Beagle serie door de VPRO uitgezonden en de serie O’Hanlon’s helden doen mij met een glimlach tv kijken. De manier waarop O’Hanlon de wereld in gaat, ontdekt, en ingewikkelde evolutiedingen begrijpbaar en vol humor laat zien doet mij deugd. Wat ik me afvroeg is of de man ook ‘live’ net zo zou zijn als in de series. Nu dat 1 op 1 dezelfde persoon kan ik je zeggen. Een  op leeftijd zijnde man met een hoge aaibaarheidsfactor die als je iets vraagt totaal over iets anders uitwijdt. Met als gevolg dat je niet antwoord op je vraag krijgt maar wel hele andere leuke dingen te weet komt. Zijn trolley uit de serie was ook mee, gevuld met zijn schatten en het grote boek met alle post-its welke heerlijke verhalen over beestjes met inmense zenuwbanen. Als je Redmond hoort vertellen dan luister je naar een groot verhalen verteller met een inmense schat aan kennis op zoveel vlakken. Bijna alle 180 bezoekers gingen in de rij voor een gesigneerd boek. Het mooie daaraan is dat Redmond voor een ieder wel een persoonlijke boodschap er aan toevoegde geput uit zijn grote kennis. Totaal verrast bevatte mijn boodschap een toespeling op het volk der Sabijnen (en nee dat was geen vriendelijk volkje), waarop mijn naam gebaseerd is. Dat was voor mij het toetje van een zeer vermakelijke avond.

trip down memory lane

Zondag kwam ik deze tegen op een rommelmarkt. Direct was ik verkocht. Aangezien ik deze versie van memory altijd bij oma speelde. Zo heb ik een aantal soorten speelgoed die me vreselijk aan die tijd doen denken. Telkens als ik er eentje zie ergens moet ik me inhouden om het niet te kopen. Sommige speelgoed zal ik nooit meer terug zien, maar gelukkig zijn daar de herinneringen. Aan welk speelgoed heb jij goede herinneringen?

ik ga verhuizen

Digitaal welteverstaan. Vind het toch niet praktisch dat ik aan de ene kant mijn eigen domein wil vormgeven en aan de andere kant ook hier iets aan de vormgeving wil doen. Het domein van wordpress is te beperkt (begrijpelijk) dus ik ben hard bezig om alles te verhuizen naar www.sabdesigns.nl Wellicht vervelend voor mensen die deze pagina gebookmarkerd of in hun rss hebben. Uiteindelijk zal het overzichtelijker worden. Dit heeft ook te maken met de toekomst en met gastblogs die ik wil gaan schrijven. Dan is het toch een stuk meer profi als dat onder mijn eigen domein zit met een fijne vormgeving. Zoals iedere verhuizing moet ook deze goed voorbereid worden. Gelukkig geen dozen in en uitpakken (hooguit een zip pakketje) maar er moet nog wel wat getimmerd en verbouwd worden. Hopelijk ontvangt u binnenkort een verhuisbericht.

staat geluk los van succes

Deze dag stond in het teken van een zoektocht naar Geluk, Grafisch Geluk welteverstaan. In het Museum Hilversum vindt momenteel de tentoonstelling “Grafisch Geluk” plaats (tot 5 feb). Beroepsgedeformeerd als ik ben roep ik al maanden dat ik er heen wil. Zodoende stond ik vandaag voor het eerst van mijn leven in Hilversum (best leuk om te winkelen overigens).

Hoe vindt iemand het geluk? Wat is geluk eigenlijk? Hoe definieren ontwerpers geluk eigenlijk? Ben je gelukkiger met een succesvol ontwerp of staat geluk los van succes?

Wat mij betreft staat het geluk los van het succes. Vandaag heb ik mooie vormgeving gezien van o.a. René Knip en mooie druktechnieken van de voormalige steendrukkerij de Jongh. Daar kan ik erg ‘gelukkig’ van worden. Als ik iets heb gemaakt waar ik zelf erg gelukkig van word en de ‘opdrachtgever’ wordt dat ook dan word ik nog blijer. Is dat dan toch succes waar ik gelukkig van wordt? Of is succes alleen als het ontwerp commercieel een goed resultaat boekt (in wat voor vorm dan ook). Dat laatste is mooi en fijn, maar dat is voor mij toch niet de geluksfactor. Vandaag heb ik vormgeving gezien die door anderen is gemaakt maar waar ik wel gelukkig van werd. Doel van de tentoonstelling bereikt denk ik dan.

ps. De tentoonstelling is ook een must-see voor niet grafische mensen.  Je gaat bestaande en bekende ontwerpen anders zien en beter begrijpen maar ook zien hoe vooruitstrevend vormgeving vroeger was en het huidige beeld nog beinvloed.