Is de krant al uit?

Dinsdagochtend, vakantie, een mooi moment voor mijn favoriete latte in de stad, de krant erbij en meestal ook mijn schrijfboekje voor de hersenspinsels (of huiswerk). Een soort ritueel, meestal op zaterdag maar in de vakantie mag het extra. Meestal is het rustig, omdat ik voor de grote drukte uit ben en ga ik op mijn vaste plekje zitten. Het enige verschil is dat het nu dinsdag is. Dus andere mensen wat ook wel weer eens leuk is. Jas uit, tas op de bank, krant gepakt (deze ligt vers op de leestafel) en latte besteld.

Terwijl ik appjes stuur vraagt een klant of ik klaar ben met de krant. ‘Sorry, ik ga hem zo lezen’. Geen probleem. Mijn latte wordt gebracht ik wil mijn telefoon opzij leggen en er stopt iemand bij mijn tafeltje. Maakt aanstalten om de krant te willen pakken en vraagt of hij de krant kan pakken. ‘Sorry, ik ga hem zo lezen’ antwoord ik weer vriendelijk. ‘Oh maar hij ligt op zijn kop’ is de reactie. ‘Helaas, als ik hem uit heb mag je hem gerust lezen’ waarop ik de teleurstelling bijna kan voelen. Vervolgens pakt hij een andere krant, en vraagt of hij aan de tafel naast mij mag zitten. Ja hoor waarom niet is mijn antwoord. Ondertussen heb ik al een blik met vraagtekens uitgewisseld met de dame die vandaag de barista is. Ik laat het gaan en kruip in mijn wereldje. Latte op, krant gelezen en ik pak mijn schrijfboekje erbij.

Naast mij zit de meneer nog steeds in zijn andere krant. En aangezien ik ook het soms irritant vind als ik in ‘mijn moment’ gestoord wordt laat ik hem. De krant ligt opgevouwen en mijn net aangeschoven buurvrouw vraagt of ze krant kan lezen. Tuurlijk geen probleem. Na 5 minuten legt ze hem weg en begint over alle ellende. Waarop ik bijna in een gesprek beland over 10 geloofstromingen in Israel en God met een kleine of grote g. Oef nee. Ik duik terug in mijn wereldje. Vervolgens staat mijn buurman op en mijn buurvrouw groet hem, ze kennen elkaar blijkbaar. ‘Is je krant uit?’ vraagt zij, hij bromt terug ‘Ja hoor, maar het is geen echte krant, het is het AD en dat is Rotterdams dus dat zegt genoeg’. Waarop ik mijn opmerking ‘wat maakt dat nu uit’ in want ik had al geen punten bij deze meneer gescoord. Hij vervolgt; ‘mijn krant was niet beschikbaar, die was iemand anders aan het lezen’. Ik tel tot 10, want ik ben niet altijd even scherp en genuanceerd, en ik had zojuist tegen de dame naast mij gezegd, dat ik het in de huidige wereld op dit moment belangrijk vind dat we wat extra liefde onderling de wereld in sturen. Dus ik hield wijselijk mijn mond. En verwonderd dook ik terug in mijn wereldje.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s