Is de krant al uit?

Dinsdagochtend, vakantie, een mooi moment voor mijn favoriete latte in de stad, de krant erbij en meestal ook mijn schrijfboekje voor de hersenspinsels (of huiswerk). Een soort ritueel, meestal op zaterdag maar in de vakantie mag het extra. Meestal is het rustig, omdat ik voor de grote drukte uit ben en ga ik op mijn vaste plekje zitten. Het enige verschil is dat het nu dinsdag is. Dus andere mensen wat ook wel weer eens leuk is. Jas uit, tas op de bank, krant gepakt (deze ligt vers op de leestafel) en latte besteld.

Terwijl ik appjes stuur vraagt een klant of ik klaar ben met de krant. ‘Sorry, ik ga hem zo lezen’. Geen probleem. Mijn latte wordt gebracht ik wil mijn telefoon opzij leggen en er stopt iemand bij mijn tafeltje. Maakt aanstalten om de krant te willen pakken en vraagt of hij de krant kan pakken. ‘Sorry, ik ga hem zo lezen’ antwoord ik weer vriendelijk. ‘Oh maar hij ligt op zijn kop’ is de reactie. ‘Helaas, als ik hem uit heb mag je hem gerust lezen’ waarop ik de teleurstelling bijna kan voelen. Vervolgens pakt hij een andere krant, en vraagt of hij aan de tafel naast mij mag zitten. Ja hoor waarom niet is mijn antwoord. Ondertussen heb ik al een blik met vraagtekens uitgewisseld met de dame die vandaag de barista is. Ik laat het gaan en kruip in mijn wereldje. Latte op, krant gelezen en ik pak mijn schrijfboekje erbij.

Naast mij zit de meneer nog steeds in zijn andere krant. En aangezien ik ook het soms irritant vind als ik in ‘mijn moment’ gestoord wordt laat ik hem. De krant ligt opgevouwen en mijn net aangeschoven buurvrouw vraagt of ze krant kan lezen. Tuurlijk geen probleem. Na 5 minuten legt ze hem weg en begint over alle ellende. Waarop ik bijna in een gesprek beland over 10 geloofstromingen in Israel en God met een kleine of grote g. Oef nee. Ik duik terug in mijn wereldje. Vervolgens staat mijn buurman op en mijn buurvrouw groet hem, ze kennen elkaar blijkbaar. ‘Is je krant uit?’ vraagt zij, hij bromt terug ‘Ja hoor, maar het is geen echte krant, het is het AD en dat is Rotterdams dus dat zegt genoeg’. Waarop ik mijn opmerking ‘wat maakt dat nu uit’ in want ik had al geen punten bij deze meneer gescoord. Hij vervolgt; ‘mijn krant was niet beschikbaar, die was iemand anders aan het lezen’. Ik tel tot 10, want ik ben niet altijd even scherp en genuanceerd, en ik had zojuist tegen de dame naast mij gezegd, dat ik het in de huidige wereld op dit moment belangrijk vind dat we wat extra liefde onderling de wereld in sturen. Dus ik hield wijselijk mijn mond. En verwonderd dook ik terug in mijn wereldje.

Advertenties

Met de handjes

Schermafbeelding 2013-08-14 om 22.30.58Vakantie…in eigen land, zelfs gewoon ‘thuis’. Met alles wat ik wil doen om mij heen. Mijn fiets, mijn loopschoenen, een hele grote stapel boeken (die al aardig slinkt), mijn lief en twee dozen vol fröbelspullen. Het voornemen was om van alles gebruik te maken, maar zoals ik weet met voornemens komen ze niet altijd uit bij mij. Inmiddels ben ik anderhalve week verder in mijn vakantie en blijken al mijn voornemens uit te komen. Al drie boeken uit, mijn grenzen qua lopen behoorlijk verlegd, op stap geweest, gefietst (dat mag nog wel wat meer) en…mijn doos met fröbelspullen al veelvuldig gebruikt. Zelfs mijn mac minder aangehad dan ik zelf had bedacht.

Normaal ben ik behoorlijk verknocht aan mijn digitale wereldje, maar ik weet dat ik nog meer plezier haal uit het maken van kleine dingen. Mijn lief had ik een nieuw armbandje beloofd, mijzelf ook en wilde ik eindelijk eens ansichtkaarten gaan maken. Beide gelukt met een aardig resultaat, en ook in mijn hoofd. Het is zo heerlijk om met je handjes bezig te zijn en ‘dingen te maken’. Het lijkt een totaal andere manier van rust vinden, in ieder geval in mijn geval. Het zijn geen vreselijke hoogstaande creatieve uitspattingen maar wel met een grote  mate van voldoening. Vervolgens natuurlijk wel online een post van het resultaat 🙂 Het beste van twee werelden combineren denk ik dan maar. Om vervolgens gewoon oldskool mijn ansichtkaarten op te sturen naar vrienden, weet ik in ieder geval zeker dat ze een originele kaart ontvangen. Want ook post versturen hoort bij vakantie, of dat nu thuis is of als je ergens anders vakantie viert. Iemand nog zin in leuke post op zijn/haar deurmat?

Bom Apetite

Goede bacalhau

Altijd een belangrijk aspect van de vakantie; het eten. Want ik hou van eten (en volgens mij houdt eten ook van mij). In het buitenland is het altijd weer een verrasing wat je te wachten staat. Want een Lonely Planet kan je wel vertellen wat de tradities zijn maar het is toch de smaak waarover niet te twisten valt.

Uit de pasteleria

Door het andere leefritme heb ik ook regelmatig ’s avonds ‘gewoon’ een sandwich gegeten, maar ook omdat ik het in je eentje uit eten gaan een vreemd iets blijf vinden. Waar ik in Sevilla blij werd van de tapas en versteld stond van de zoetekauwen die ze daar zijn, had ik dat ook een beetje in Portugal verwacht.

Het kippasteitje

Voor een gedeelte waar, tapas is niet helemaal het ding van de Portugezen, maar zoetigheid daar zijn ze uitmuntend in. En dan vooral in het bakken van zoete broodjes in diverse vormen. Het gebakje ziet er nog zoeter uit dan de andere maar ook andersom. Ik heb de  beste kokosmakroon ever(niet dat ik zo’n vreselijke fan ben) in Evora gegeten (samen met een glas verse Sumo L’aranja). Maar het lekkerste was toch wel het kippasteitje in Evora

Zoute sardientjes

(wederom). Het meest pure waren daarintegen de verse zoute gegrilde sardientjes (zo uit de haven) in Sebutal. Om ook nog maar even de meeste ranzige bacalhau uit Lissabon te noemen (ik hoorde echt vlak voor het serveren een ping van de magnetron). Overigens is de bacalhau op de foto een betere geweest. Die echt een verademing was bij die ik daarvoor had gehad.

Zoete broodjes

Een echt unieke eetcultuur heb ik niet gevonden in Portugal, waar Sevilla voor mij de tapas als kenmerk had vind ik het in Portugal een wirwar van smaken en mogelijkheden. Maar zelfs de Lonely Planet kon me niet een plek vertellen waar je nu echt traditionele maaltijden kon krijgen.

Volgens mij kan ik ook nog wel een stukje wijden aan de drankjes die ik heb gehad (en gefotografeerd). Want qua goede verfrissingen zit je wel goed, mits je een beetje uit de stad gaat. Daar heb ik wel tradities gevonden (en geproefd).

Diez sellos par Holanda por favor.

Bear-necessities

Week 1 van mijn 2 weken vakantie vordert in rap tempo. Bijkomen van de afgelopen weken die hectisch en emotioneel waren. Dinsdagavond mijn tweede afscheidsfeestje gehad, je voelt je bijna jarig, want je gaat telkens met een tas vol cadeautjes naar huis. Heerlijk!

Mijn eigen cadeautje begint ook te komen, Sevilla droogt op, en de temperatuur stijgt. Goed zo. Alle omstandigheden zijn goed, de tas wordt al een beetje ingepakt, en de iPod vult zich  met muziekjes en hoorspelen (en fotos) (zo is Astrid toch ook nog een beetje bij me) en is de fototas ook gereed voor vertrek.

Mijn Spaans vordert gestaag, ik kan inmiddels vragen wat iets kost, dat ik een kaartje voor de bus wil (belangrijk van en naar vliegveld) en vragen waar iets is. Dat zijn volgens mij de belangrijkste zinnen, zouden ze daarom de vakantiecursus met die zinnen beginnen? De tips van een ieder staan in mijn schriftje…nu alleen nog die emoties.

Zondag bij de bus van Alkmaar naar Haarlem had ik al een brok in mijn keel, deze emodoos wil dit tripje graag een keertje doen. Maar zouden die dubbele emoties dan gewoon even achterwege kunnen blijven. Het liefst zou ik al mijn veiligheid in een doosje willen doen (en verzekeren voor een miljoen 🙂 en meenemen…en dan te bedenken dat ik maar 4 dagen ga.

Bien viaje

Sevilla Plano e indici

Over een week zit ik voor 4 dagen in Sevilla, gewoon voor een stedentrip. Helemaal alleen, althans niet in Sevilla, maar wel als reisgezelschap zijnde. Nog nooit echt helemaal in mijn eentje op vakantie geweest. Wel gevlogen op weg naar vrienden, maar nooit alleen vakantie gevierd. Altijd samen. Maar dit wilde ik altijd al eens doen, in mijn eentje naar het buitenland. Vanavond de vraag waarom dan juist nu? Dat vroeg ik mijzelf ook af. Het enige antwoord is dat nu alles samenviel, en de overgangsfase tussen twee banen maakte dat ik ook niet meer het excuus van geen genoeg vakantiedagen had. Dus dan boek je een ticket en een kamer in een hostel en stap je a.s. zaterdag vroeg op het vliegtuig richting Madrid/Sevilla. Ondertussen mag ik mij vermaken met de voorpret van het bekijken wat ik allemaal wil gaan en kan doen. Via Amiek al (bijna meer dan genoeg) veel inspiratie opgedaan.